Privacidade, para que?

Adicado a quen responda “non teño nada que agochar

Xa é demasiado tarde. A tecnoloxía avanza tan rápido que aprender a usala e sacarlle un eficiente proveito convertiuse nunha cobiza dificilísima de ser acadada. Se engadimos que sería idealmente necesario saber cómo funciona, aínda que fora mínimamente, significa que xa renunciamos a atinxilo.

Pero, é certo que non temos nada que agochar? Ou realmente hai unha “esmagante masa de utilizadores de tecnoloxía” que non se decata de nada?Los "grandes hermanos" roban nuesttra privacidad

Definindo, que é privacidade?

A partires daquí sigue o texto en castelán,

Cada persona puede ofrecer una definición de lo que para ella es privacidad o, al menos, limitar la esfera de lo que considera su privacidad. He aquí, por tanto, una primera incongruencia: ¿cómo es posible que haya algo que se considere privado con “no tengo nada que ocultar” si se usa un teléfono-inteligente o un PC?

Propongo que usemos las siguientes definiciones:

  • Público: lo que todos pueden saber
  • Privado: lo que algunos pueden saber
  • Secreto: lo que quiero que nadie pueda saber

Para ilustrar estos conceptos recomiendo la breve lectura (apenas unas líneas) del “Manifiesto Ciberpunk” de Eric Hughes del 9 de marzo de 1993, o sea, cuando apenas empezaban los primeros sitios web y los navegadores.

A quien responda “no tengo nada que ocultar“, le pregunto: ¿Realmente? ¿Ni siquiera considera que haya algo secreto o privado que reservar? O dicho de otro modo, ¿toda la información que envía y recibe es realmente pública? ¿Permite que toda la información que se pueda recoger de sus terminales (computadores, teléfono, tabletas…) se publique? Sale a la calle y ¿ofrece a cualquiera sus claves, cuentas bancarias, PINs y “assim pela frente“*?

assim pela frente” expresión en portugués que significa “y así por delante”, “y otros así”, “y otras cosas parecidas”…

Sistemas conectados y seguros

Gene Spafford, profesor de informática en la Universidad de Purdue, resalta que “El único sistema seguro es aquel que está apagado y desconectado, enterrado en un refugio de cemento, rodeado por gas venenoso y custodiado por guardianes bien pagados y muy bien armados. Y aún así, yo no apostaría mi vida por él.

Por si alguien lo viese exagerado, considere, por ejemplo, que su navegador puede vender el SO (Sistema Operativo) que usa, las extensiones activas que ha instalado, el auto-completado, el historial de navegación, el tiempo de navegación, su ubicación, conversaciones completas, salud, relaciones, la hora exacta de cuándo ha hecho cada selección, los movimientos de su ratón… y quizá también su DNI, número de tarjeta de crédito, sus contraseñas para sitios web y demás, si así lo configurase. Y apenas me refiero al navegador ¿qué no sabrá su computador con todas sus aplicaciones (progamas) y hardware (equipos físicos, circuitos, teclados…)?

A quien responda “no tengo nada que ocultar“, le pregunto otra vez: ¿no considera que haya algo secreto o privado que necesite guardar?

La importancia del Código Fuente

Para hacer una buena casa, hacen falta planos, materiales, permisos y trabajo físico para que algún día se haga realidad. No se concibe una casa sin los planos (código fuente) a pesar de que no entendamos con precisión dichos planos.

Ler máisPrivacidade, para que?

Share

Verificar ext4 ou desfragmentar ext4 ?

O paquete e2fsprogs contén un conxunto de programas para crear, escanear, verificar, reparar e manter sistemas de ficheiros ext2/3/4. Se nos atopamos con advertencias durante o arranque ou problemas serios no noso GNU/Linux con este tipo de sistema de ficheros, probablemente o primeiro a ser feito debería ser verificar ext4 e, se non fora suficiente, botar man dos demais programas que inclue e2fsprogs (instalado ou dispoñible normalmente en cualquera distro).

Dúas das tarefas máis comúns empregadas son as destinadas a defragmentar e a de verificar (e reparar) directorios ou particións completas. En cualquera destes casos, sempre se aconsella, ou mesmo se esixe, facelo cos sistemas non montados. Daquela, o ideal é empregar unha imaxe “viva“, por exemplo un usb cunha distribución GNU/Linux que permita seu uso sen ser instalada.

Desde a perspectiva do consumo de tempo, sen dúbida, a primeira operación sería verificar e reparar porque a defragmentación dura demasiado, até días se se trata de discos grandes en equipos algo desfasados.

Verificar ext4

Chequear ou verificar unha partición corresponde a procurar e solucionar problemas no sistema de arquivos. Ao comprobar unha partición tamén se intentará aumentar o sistema de arquivos para encher a partición. Emprégase cando un sistema de ficheiros journal (ext3 o ext4) apagouse incorrectamente.

Exemplo:verificar ext4

e2fsck -f -y -v -C 0 /dev/sda1

-f Forza a verificación mesmo se o sistema semella limpo
-y Asume a resposta afirmativa a todas as preguntas e, deste modo, obvia a interacción con e2fsck
-v Modo verboso, ofrece abuntante información
-C 0 Para que e2fsck imprima a evolución da súa execución (nun terminal)

Tamén podemos optar polo uso da aplicación gráfica GParted. Neste caso o proceso é o que sigue:

GParted > seleccionar partición a verificar > menú Partición > Verificar > Aplicar

Defragmentar ext4

Esta opción, insisto, consume moito tempo, ás veces até días se se selecciona un disco duro completo e ademais grande. O programa e4defrag procura a maior continuidade posible dos bloques no sistema de ficheiros, mellorando, deste xeito, a súa velocidade de acceso. É posible defragmentar una partición o simplemente un directorio o archivo.

Exemplo:

$ sudo e4defrag -c -v directorio/

-c Analiza a fragmentación actual, a ideal a ter e calcula o seu traballo baseándose nisto.
-v Imprime a fragmentación ideal para cada arquivo

En askubuntu tratan este caso: “How to defrag an ext4 filesystem“.

Share

Forma para garantir a migración a SwL

É contrastable a cada vez maior presenza das tecnoloxías libres e abertas en servidores empresariais. Pero, por que non é paralelo este éxito na migración de postos de escritorio?migrando_a_SwL

En canto a servizos, o Software Libre (SwL) dispón dun sólido status en múltiples apartados, ofrecendo solucións seguras, estables e independentes de fornecedores. Migrar servizos engade a estos obvios beneficios, un ventaxoso saldo económico e, non menos importante, un enorme grao de transparencia do proceso. Certo, migrar servizos apenas é perceptible polo persoal da empresa. Seguirá desfrutando do seu correo-e ou unha rede optimizada sen advertir que seus servidores pasaron a basearse en SwL, máis ben ao contrario, se advirtira algo sería unha melloría xeral.

Porén, no escritorio a migración non é transparente, o persoal terá que enfrontarse a unha nova contorna. Poderá ser máis doado, directo e evidente có anterior, pero terá que enfrontarse a un cambio. E calquera cambio, pola súa propia natureza, xera un rexeite inicial. É, polo tanto, esencial incidir neste obstáculo para minimizar os efectos en todo o proceso e, deste xeito, garantir o éxito da migración de contornas de traballo onde sexa posible facelo.

Velaquí onde entra en xogo a formación. Hai que concienciar ao persoal das bondades do cambio e capacitalo para exprimir as cualidades da nova contorna. Acaso non vimos casos de migración entre distintas versións de software privativo nos que non se contou nin sequera coa opinión do persoal afectado e aínda menos ofrecendo unha mínima formación? Semella lóxico que parte do aforro que producirá o proceso migratorio, polo menos a medio prazo, sexa destinado a reducir os efectos da migración da contorna de traballo.

É máis, servirá para capacitar solidamente en tarefas diarias que non sempre foron cobertas con suficiente destreza técnica. Resulta moi doado encontrarnos a persoas traballando todo o día diante dun computador que son ineficaces buscando información, lentas na navegación, descoñecen as mínimas regras de netiqueta, crean contrasinais inseguras e, por suposto, son incapaces de asinar dixitalmente un documento.

Polo tanto, salvando os lóxicos atascos que provoca o software privativo en canto a dependencia polos seus formatos pechados e aplicativos cativos que se consideran cruciais para o correcto funcionamento da empresa, a formación capacitará ao persoal da empresa que decida migrar a SwL incrementando ademais notablemente a súa produtividade.

“O home está condenado a ser libre” Jean Paul Sartre

Nos siguintes artigos…

Abordarei os pasos que estamos dando en tegnix.eu no proxecto de migración dunha empresa industrial pragada de equipos Apple e aplicativos privativos.

Créditos da imaxe: As Salgueiras.

Artigo publicado orixinalmente para o blog de OpenExpo (en castelán).

Share

Cómo vender Software Libre?

Cómo vender Software Libre? Por qué `hai que´ mercalo?” foi o título oficial da miña presentación na OpenExpo o pasado 2 de xuño na sala FINODEX.Vender SwL

A miña meta foi aportar unha nova perspectiva á cansina, recorrida e razoada colección de contundentes cualidades que ofrece o Software Libre (SwL). E, polo visto no público, creo que acertei e sorprendín.

Comecei presentando a miña experiencia comercial fóra do ámbito tecnolóxico, meu perfil profesional e a maneira como descubrín o SwL. Foi tal o meu entusiasmo que en pouco tempo me puxen a petar portas para divulgalo: concellos, partidos políticos no propio Parlamento de Galicia e institutos foron as primeiras.

Ler máisCómo vender Software Libre?

Share

Uso de cookies y aviso legal

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies